متنهای دورگه - Farahzad, Farzaneh (فصلنامه مطالعات ترجمه ایران, 2004)
در مطالعات ترجمه اصطلاح دورگه به متنهایی اطلاق می شود كه آمیزه ای از دو زبان و دو فرهنگ مختلف باشند. این اصطلاح هم در مورد متنهای ترجمه شده به كار می‌رود، یعنی متنهای مقصدی كه نشانه های زبان و فرهنگ مبدأ در آنها حفظ می‌شود، و هم در مورد متنهایی، به ویژه ادبیاتی، كه آمیزه ای از زبان مستعمره ها و استعمارگران سابق باشند، مثلاً شعر یا رمانی كه نویسنده ای هندی به زبان انگلیسی بنویسد و در آن نشانه های فرهنگی خود را حفظ كند. مقالة حاضر نشان می دهد كه ادبیات مهاجرت هم در واقع مجموعة متنهای دورگه ای است كه به دست نویسندگان مهاجر نوشته می شود، و نتیجه می گیرد كه نویسندة پسااستعماری، با نویسندة مهاجر در این جنبه اشتراك دارد كه هر دو دورگه‌اند و در جستجوی هویت تازه ای هستند، هویتی كه در جهان بینابین قرار دارد و منجر به پدید آمدن متنهایی می شود كه هم از لحاظ زبانی و هم از لحاظ فرهنگی، به همان فضای بینابین تعلق دارند، یعنی فضایی و جهانی كه بین فرهنگ بومی و فرهنگ استعمارگر یا مهاجرپذیر قرار دارد.